Satori
Αργές ώρες.
Μικρές ώρες.
Ποιός να σε σκέφτεται?
Εγώ? Ναι, αλήθεια ειναι. Μπορείς να το αφήσεις και να με κοιτάξεις λίγο? Κατάματα πλιζ?
Έτσι. Ακριβώς όπως αποφεύγεις να κοιτάξεις τον εαυτό σου.
Και γι’αυτό χρειάζεσαι μαγικούς καθρέφτες να σου λένε πόσο όμορφη είσαι.
Και είσαι πολύ όμορφη. Πανέμορφη.
Θεά, που με προστατεύει απ’τα νυχτοπούλια.
Μακάρι να ξεζούσα αυτά που έζησα. Δεν αντέχω να τα θυμάμαι.
Οχι, δεν το εννοώ. Σχώρα με.
Έχουν γίνει τα πάντα μέσα στο μυαλό μου κουβάρι.
Μη ρωτάς γιατί. Δε θέλω να το ξεμπλέξω.
Το μόνο που θέλω είναι να κοιμηθώ για ένα μήνα.
Μόλις σηκωθώ, ίσως έχει φύγει.
Άκου με λίγο. Λίγο. Οι δρόμοι σου καίνε. Καίνε.
Και δεν είναι ζωντανοί γαμώτο σου.
Το μόνο που θέλουν είναι να σε στραγγίξουν.
Στο είπα κι άλλοτε. Όταν θα είσαι μόνη και θα κοιτάς πίσω…
Ξέχνα με. Δεν υπάρχω.
Δεν καταλαβαίνεις ότι μου μιλάς? Καθόλου?
Τρομάζεις να το σκέφτεσαι?
Είναι όπως τότε που με ένοιωθες δίπλα σου αλλά ξεχνούσες να το δεις.
Θα φύγω. Μην ανησυχείς.
Ελπίζω να έβαλες φωτιά πίσω σου. Ένα φιλί δεν φτάνει για να μην υπάρχει επιστροφή.
