Νύχτωσε νύχτα μου
Σήμερα θα έρθω στο κρεβάτι σου μικρή μου.
Και θα ξαπλώσω δίπλα σου.
Θα σε βλέπω να κοιμασαι σα παιδί. Και να χαμογελάς.
Θα χαϊδεύω τα μαλλιά σου.
Και θα τ’αφήνω να περνούν μέσα από τα δάχτυλά μου.
Θ’ακούω τη καρδιά σου, μικρή μου.
Κι έτσι θα δω τα όνειρά σου.
Μακάρι να γευόμουν και τα χείλη σου. Θα ξεδιψούσα.
Κι η μυρωδιά του ιδρώτα σου είναι που θα με στεγνώσει.
Αλλά ίσως έτσι σταματήσω να ονειρεύομαι ότι σ’αγκαλιάζω.
Κι ίσως οι απόμακροι σταθμοί που συναντιόμασταν
σταματήσουν να είναι φαντάσματα.
Μη μου μιλάς άλλο.
Έχω κλείσει τ’αυτιά μου εδώ και καιρό.
Θα συνεχίσει να βρέχει μικρή μου.
Και το κλάμα σου δε θα ακούγεται.
Να παρακαλάς να μην σπάσει το φράγμα.
Μ’ακούς? Να μην σπάσει.
Γιατί μετά δε θα’χεις που να μείνεις.
Και θα κλαις για τον εαυτό σου.
